روی در هم میکشم از هرآنچه سیاهیست

چشم بر هم مینهم

وجوانه های امید را در درونم بارور خواهم ساخت

که روزی دوباره نور را در آغوش خواهم کشید

و در آن هنگام

چشمانم به حضورت منور خواهد شد

پی نوشت:اینم چند تا از عکسهای پارک بودای طلایی

۱.مجسمه بودای طلایی

۲.زائرینی که عرض ادب مبکنن و پس از اعلام آرزوهاشون شمعها رو روشن میکنن.

۳.روبانهایی که برای برآورده شدن درخواستها به درختان و سایر مکانهای ممکنه گره زده میشن و نام فرد روی اونها نوشته میشه(همون دخیل خودمونه که برای جلوگیری از اشتباه خدا اسماشون رو هم روش مینویسن)

تشابه اعتقادات و رسوم در مذاهب و ادیان مختلف واقعا حیرت آوره و همیشه فکر کردم خوب آدمها فطرت یکسان دارن و حتی اگه بخوان خرافه ایی ، رسمی ، چیزی رو به دین اضافه کنن باز هم مشابه خواهد شد.