سقوط
سقوط کرده ام بر قله آگاهی
حسرت روزهای بیخودیم تا ابد بر دل خواهد ماند
بی هیچ امیدی به بازگشت
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم دی ۱۳۸۷ ساعت 21:25 توسط بهزاد
|
میشناسمت،در ازل بود که هم پیاله شدیم،هنگام شکفتن یاسهای رازقی،اولین سلامم را به غمض عینی پاسخ گفتی ، هنوز حلاوت عسل شیرینی آن نگاه را تکرار میکندم.ابدیت انتظارمان را میکشد ، آنگاه که کوچ پرستوها آغاز میشود