خدا حافظ خیریه
حامد و چن تا از دوستای خوبم بارها بهم گفتن چرا نمینویسی
گفتم ترجیح میدم با توجه به اتفاقای اخیر چیزی ننویسم
حرفای زیادی در مورد مهرافرین و چرایی بیرون اومدنم از اونجا دارم که ترجیح میدم در موردش سکوت کنم
فقط به جمله ایی رو که وحید عزیز روی پروفایل گوگلش گذاشته بازگومیکنم که:
یه پایان تلخ بهتر از تلخی بی پایانه
+ نوشته شده در جمعه بیست و هفتم آبان ۱۳۹۰ ساعت 21:55 توسط بهزاد
|
میشناسمت،در ازل بود که هم پیاله شدیم،هنگام شکفتن یاسهای رازقی،اولین سلامم را به غمض عینی پاسخ گفتی ، هنوز حلاوت عسل شیرینی آن نگاه را تکرار میکندم.ابدیت انتظارمان را میکشد ، آنگاه که کوچ پرستوها آغاز میشود