"خانه سیاه است"

و

در هر حجره دلم

دانه های سپید برف

به سیاهی می نشیند

بطن راست یا چپ

چه تفاوتی دارند

وقتی هر دو اندوه را به عمق وجودت می فرستند

اندوه بودن،

         دانستن

                  اندوه

                           بار

                                    امانت


میروی

و

 من می مانم و خاطرات ناگفتنی ام

من می مانم و یاد نگاه مهربانت

من می مانم و هزار حرف ناگفته

که دیگر فرصتی نيست برای گفتنشان

من می مانم و فریادهای فرو خورده

من می مانم و دنیایی به وسعت تنهایی مطلق